ساختار رلیز
ساختار رلیز

نحوه اتصال
رها کردن سیم بکسل یک قطعه بسیار مهم از تجهیزات است. این وسیله ای است که شما را از لاین یا همان نیروی توو جدا می کند . طرحهای متعددی در طول سالها تکامل یافتهاند بعضی بسیار خوب و برخی نه چندان خوب. مثلا، نسخهها یی که خلبانها بصورت دست ساز در خانه درست می کنند یا از ابزارهایی که در فروشگاه خرید و جایگزین می کنند . دو مورد مرگ و میر در 5 سال گذشته رخ داده است که مستقیماً مربوط به خرابی یا ناکارآمدی رلیز بوده است . به منظور ایمنی، فقط از نسخه هایی استفاده کنید که توسط سازندگان معتبر طراحی و آزمایش شده است. .
چگونگی اتصال رلیز
اتصال رلیز به هارنس
از طریق مبدل اقسام مختلف رلیز را می توان به هارنس متصل نمود . برای جایگزینی مبدل می توان از لوپ های تسمه ای یا طنابی استفاده نمود


اتصال اسپید به نیروی تو
مهمترین مزیت اتصال لاین اسپید در مرحله اول ایمنی در برابر گسست لاین بخصوص در ارتفاع پایین است . نیروی کشش مستقیما باعث درگیر شدن رنج بالایی از دامنه اسپید میگردد و پسروی بال نیز در نتیجه تغییر موقعیت ظاهری کاناپی نسبت به خط افق باعث می شود لاین اسپید بصورت اتوماتیک درگیری بیشتری نسبت به شرایط معمول کشش ایجاد نماید . این روند باعث می شود وسیله در برابر هر گونه کاهش فشار ناگهانی یا گسست لاین بلا فاصله زاویه حمله افزایش یابد و تا حد زیادی از وارد شدن به شیرجه ناخواسته با زاویه بحرانی جلوگیری شود . همچنین پیوند اسپید با رلیز باعث می شود برخی از موارد استال که در مرحله تیک اف حادث می شود کاهش یابد این مزیت در بال های فرسوده که زمینه بیشتری برای وارد شدن به استال وجود دارد ، قابلیت بیشتری نشان میدهد . در زمان انحراف نیز سمتی از بال که بصورت نامتقارن پسروی نموده با درگیری اسپید اصلاح می شود و کمک می کند بال در شرایط متعادل قرار می گیرد . نکته قابل توجه اینکه اندازه و ترکیب بعضی از رایزرها با بند اسپید روی رلیز ممکن است مغایر باشد در چنین مواردی اتصال نباید انجام شود و کلیپس را رها بگذارید

ایمنی و عملکرد
برای هنرجویان جدید، خلبانانی که از گلایدرهای قدیمیتر استفاده میکنند، یا گلایدرهایی که تریم آنها کمی کند است، این یک وسیله ایمنی حیاتی است. این وسیله احتمال کشیده شدن گلایدر به هوا قبل از اینکه کاملاً بالای سر بیاید را کاهش میدهد.
یکی از خطرناکترین مراحل یدککشی، درست بعد از لانچ (برخاست) است. حوادث متعددی در گذشته صرفاً به این دلیل رخ داده که خلبان با فشار بیشازحد و زودهنگام به هوا کشیده شده است. نتیجه معمولاً پاره شدن ویکلینک (weak link) در ارتفاع بسیار پایین با زاویه حمله بسیار بالا برای گلایدر بود. در این حالت خلبان بهصورت پاندولی به عقب و سمت زمین برمیگشت، یا گلایدر به جلو شیرجه میزد (Surge) و خلبان با صورت به زمین برخورد میکرد، یا گلایدر در ارتفاع پایین دچار جمعشدگی کامل از روبرو (Full frontal collapse) میشد که نتایج ناگواری برای خلبان داشت.
دستگاه کمک یدککشی ما کمک میکند تا اطمینان حاصل شود که گلایدر به اندازه کافی سریع تریم شده است تا قبل از جدا شدن خلبان از زمین، کاملاً بالای سر قرار گیرد. خلبانان پیشرفته عاشق این سیستم هستند زیرا بهطور خودکار به هدایت گلایدر به سمت خط مرکزی یدککشی کمک میکند؛ این کار با سرعت دادن به سمتی از گلایدر که از خط مرکزی منحرف شده انجام میشود و حسی شبیه به خلبانخودکار تا رسیدن به اوج یدککشی ایجاد میکند.
